buat pertama kalinye pagi tadi
satu kejadian yg bolehlah dikategorikan
dlm kenangan manis
telah berlaku kepade saye
citenye gini
pkol 10 pg td
i tejage dr tdor bile Mr Muhd masok bilik
(yezzah slambe badak bgn lambat kat umah mak mentua.
at least im not hypocrite kan kahkah)
die cam laju2 p toilet
pastu senyap
ok maksodnye die saket perot dan mahu bertapa
tibe2 perot ku yg gebu pon memulas same
lepas jerit2 sikit soh Mr Muhd keluar bg bini die plak buat bisnes
tp tak dilayan
die soh p toilet bilik len
ok fine
hei tp selepas beberapa lawatan yg same dilakukan
dgn hasil yg same (sori a bit gross)
walopon perut gebu memulas tak igt..
igtkan hasil berbaloi la sikit kan
mane boleh jadi cani
penat dan lembik ah
rupenye Mr Muhd pon same
hei hei kek mano kenangan manes kau?
kenangan manesnye
kami same2 terlantar di atas katel
sambel mengerekot
muke lemah lesu
mate sparoh tebuke
bareng bertentangan mate separoh tebuke
sambel cube bertanye kaba:
Mr Muhd: u saket lg?
raducaca: saket...u saket lagi?
Mr Muhd: saket..
raducaca: td u p mane hilang..
Mr Muhd: i p toilet lain..i kasik u gune toilet ni
kan sweeeetttt tu???
hahahahah
slepas itu kejadian sedikit comel pule belaku
di mane kami berdue yg besar ini
dihantar oleh bapa mertue ke klinik mcm kanak2 kecil
selepas pulang kami tidak lupe mengucapkan
terime kasih abah! secare bergilir2
tak ke kenangan manis tu??
pertama kali cirit birit bersama insan tersayang
sekarang..saye sedang bareng
menunggu angka giliran
utk hasil yg ke 14 kot
wah..saye akan igt hari ini!
